۱۴۰۴ اسفند ۲۲, جمعه

 



تقدس زدایی از مقدس

رمز پیروزی

بر حکومت آخوندی!


در دوران زشت و سیاهی به سر می بریم در دوران جنگ دوران کشتار و خونریزی، قتل و جنایت تخریب و ویرانی. دگرگونیهایی هم که جنگ با خود می آورد اجتناب ناپذیر. چیزهای متضاد و در خصومت با یکدیگر را به یکدیگر تبدیل می کند. زشت به زیبا تبدیل می شود و انسان به حیوان، به ویژه حیوانی درنده و وحشی. اما آیا واقعاً می توان از اندیشه به این تغییر و تحول گذشت بدون آنکه بپرسیم چرا و یا چیست که سبب چنین تحول و دگرگونی ای می شود.

آنچه باید بدان آگاه باشیم ان است که این جنگ در حالیکه ظاهرا سیاسی ست، در واقع جنگی ست دینی. چرا که حکومتی که آمریکا و اسرائیل با آن می جنگند حکومتی ست دینی که تحت سلطه دین مداران حرفه ای آخوند و فقیه و طلبه. همین بس که به رهبری آخوند خامنه ای بنگری، او سراسر نماد دین اسلام است، از عبای بر دوش گرفته تا عمامه ای که به سر و قبایی که بتن دارد. که گفته می شود پوشاکی بوده است که پیامبر محمد بتن داشته است. که حضرت ولایت در تبعیت از پیامبر محمد احساس می کرد که دارای همان رسالتی ست که الله پیامبر محمد را برای انجام ان بر روی زمین برگزید تا پیامهای او را مبنی بر دریافت پادش در ازای تسلیم و اطاعت و فرمانبری از احکام الهی و دریافت تنبیه و مجازات در برابر عدم انجام وظایف دینی اعلام نماید.

پس مردم ایران خود را نه روی در روی با یک نهاد بلکه با دو نهاد اجتماعی درگیر می بینند نهاد سیاسی، نهاد دینی که باهم یکی شده اند چنانکه تشخیص انان از یکدیگر بسی بسیار دشوار ساخته است.

آنچه در اینجا سؤال بر انگیز است آنستکه آیا با کشته شدن آخوند خامنه ای، باورهای دینی او نیز کشته شده یا ادامه یابند. اسلام، دینی که آخوند خامنه ای اماده بود برای بقای ان جان بسپارد، بدون تدبیر تا حدودی اعتبار خود را از دست میدهد و ممکن است ضعیف شود ولی آنرا حتی ضعیف تر خواهی یافت همچنانکه نسل اینترنت با جهان آشنائی بیش تری پیدا می کند. اما به دشواری می توان.وجودش را هرگز نادیده انگاشت. آخوند خامنه ای امید بر ان داشت که سر انجام زمانی برسد که خاور میانه که هیچ بلکه دین اسلام دینی شود جهانی. چرا که خدای اسلام، الله خدایی جهانی ست. چون تنها خدائی ست که وجود دارد و خدای دیگری بجز آن وجود ندارد. لا الله الّا الله. احکام شرع و فرامین او همه به سعادت در این جهان می انجامد و رستگاری در آن جهان دیگر. اینجا به‌ خوبی می توان مشاهده کرد که چگونه گفتمان دینی در اختلاط با گفتمان قدرت در می آید بدون آن که توجهی بخود جلب نماید.

به عبارت دیگر اگر آخوند خامنه ای به جهانی می اندیشد که اراده الله بر آن حاکم بشود چندان تعجب آور نیست. بنظر او در تبعیت از شرع اسلام دفاع از دین بهر وسیله ای یک وظیفه شرعی ست. به صلح و آشتی و یا با ابزار خشونت و کشتار و خسارتهای مالی و جانی مهم نیست مشروع یا نامشروع بودن وسیله مهم نیست. تقدس هدف هر موهنی را مشروع میساد . معلوم است که نمی توان بیش از این از یک آخوند انتظار داشت. در واقع، او نه به حقیقت التزام داشت و نه به دروغ مثل همه ی آخوندها و همه آنانی که اماده شهادتند برای دین . هر چه معنی دهد شهادت در ان دنیا اما جان خود دادن و جان دیگران را گرفتن در این دینا جنایت محسوب می شود.

اما امروز در جهانی دیگری زندگی می کنیم. پس از نزدیک به نیم قرن حکومت دین نسلی که در این دوران رشد نموده و به بلوغ رسیده است دین اسلام را به‌ عنوان یک نظام سیاسی تجربه کرده است، نه به‌ عنوان نظامی از معنی و مفاهیمی که در نتیجه ارتباطات اجتماعی از لحظه ای که باین دنیا گام می نهیم بتدریج بدرون ما راه مییابد. در بیشتر مواقع به ان معانی و مفاهیم دینی عشق میورزیم بدون انکه درک و فهمی از انها داشته باشیم. موضوعی که در جنبش 57 مصداق دارد. در آنزمان نه تنها اکثریت مردم از ماهیت دینی که بعضاً احکام انرا بعمل در میاوردند چندان دانشی نداشتند.. کمتر کیی میدانست که دین اسلام در مرحله اول دینی بود سراسر محدودیت و ممنوعیت و قواعد و مقررات که زندگی شخصی را در کنترل خود در میاورد و مدعی ست که با شرایط اجتماعی قرن بیست و یکم بسی بسیار سازگار است و هماهنگ. شواهد بسیاری حاکی بر انستکه نسلی که در تحت هژمونی دین اسلام ببار آمده اند، بیشتر از آن گریزانند تا بدان احساس.تعلق کنند و به احکام آن عمل نمایند. البته اگر هم از احکام شریعت اطاعت می کردند از سر ترس از تنبیه بوده است و مجازات.

به‌ منظور شفاف تر ساختن موضوع رخصت که حجاب را به‌ عنوان مثال مختصرا مورد بحث قرار دهیم. حجاب زنان از لحظه ای که آخوندها بقدرت رسیدند، اجباری گردید و از ان پس و گذشت 47 سال همچنان مبارزه بین زنان و حکومت اسلامی، ادامه دارد. بدحجابی هنجار شکنی و سرپیجی محسوب می شد چه نهادها و بنگاهها و گشتهای انتظاماتی، از گشتهای ثارالله در اوائل انقلاب گرفته تا گشتهای ارشادی و آخرین شان که حجاب بانان نامیده می شوند. اعضای انان فقط زنان هستند که وظایف خود در را معابر عمومی در وسایل حمل و نقل در اتوبوسها و قطارهای مترو و در بسیاری از نقاط مختلف شهر انجام میدهند. چرا که حجاب زنان در واقع بیانگر هویت اسلامی جامعه است و سبب افتخار آخوندها که جامعه مدرن را در تبعیت از احکام الهی در آورده اند. در حالیکه درمبارزه بر علیه حجاب زنان. مزدوران نظام دست به چه اعمال زشتی که نزدند از اسید پاشی در صورت زنان گرفته تا حمله به مدارس دخترانه با ابزار گازی و مسموم سازی زنان در بجرم مبارزه برای کسب حق آزادی در پوشش.

پس از نیم قرن حکومت اسلامی وضع زندگی اجتماعی هر روز بحرانی و بحرانی تر میگرد حتی تا لحظات کنونی. بیش از 70 درصد جامعه در فقر و تنگدستی زندگی می کنند. زندگی در شرایط تورم فراتر از 50 درصد و بیکاری فراتر از 15 درصد چندان ساده نیست. کمبود مزمن آب و برق و محیط زیست آلوده و کشنده، افزایش روزانه انواع سرقت و قتل و غارت، نیز فساد و فحشا اعتیاد و فراوانی مواد مخدره و غیره و غیره نزدیک به نیم قرن است که کشو ررا پیوسته در حال سقوط نگاه داشته است. این تلختر هم میشود وقتی در میابی که در این اوضاع رقّت انگیز گروهی کوچکی بسیار ثروتمند که ثروت خود را در ارتباط با رده فوقانی ساختار دین و قدرت به طریق غارت و تقلب و کلاهبرداری به دست آورده اند. رده میانی جامعه آنقدر آب رفته است که می توان آنرا نادیده انگاشت.

بدون تردید نسل جدید وضع موجود را تحمل نمی کنند. آنها واکنش خود را تا کنون در چندین مقطع زمانی نشان داده اند از 96 تا آخرین آنها در همین چند ماه گذشته در 404 در پاسخ به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی، هزاران هزار مردم در اعتراض بوضع موجود خیابانها را پرکردند که برای سرکوب آنها و به سکوت و خاموشی کشاندن معترضین بیش از 40000 از انان را مزدوران نظام با گلوله های جنگی به قتل رساندند. شاید به این خیال که هرچه کشتار و خونریزی بیشتر،ِ کمتر شجاعت و شهامت برای شرکت در اعتراضات.

بهرحال مبادا که از خاطر ببریم که کمتر جنبش انقلابی ای بوده است که با دو دشمن خشمگین و تیز دندان همچون دین و قدرت در وحدت و یگانگی با یکدیگر روبرو بوده باشد. انچه فروپاشی حکومت آخوندی را قدری پیچیده و دشوار ساخته است، دین است که بر تمام اعمال و نهادهای متهم و محکوم رنگ تقدس می پاشد و براندازی انها را مشکل می سازد. افزوده بر این با بر شمردن انقلاب شیر و خورشید به‌ عنوان ادامه انقلاب زن زندگی آزادی و همچنین نقد ماهیت دین اسلام زمینه را برای تقدس زدایی جامعه فراهم ساخته ایم.

فیروز نجومی

firoz nodjomi

https://firoznodjomi.blogspot.com

fmonjem@gmail.com

۱۴۰۴ اسفند ۲۰, چهارشنبه

آخوند خامنه ای:

طلب از قران کریم!

 



فرا رسیدن ماه رمصان، فرصتی دیگری را برای ولی فقیه، آخوند، خدا سید علی خامنه ای فراهم آورد تا بر فراز منبر قدرت، یک خطبه درخشان دیگر ایراد نماید. شاید که رزمندگان و مخالفین و دگراندیشانرا قانع کند که با حکومت دین است، با حکومت اسلام است که سر و کار دارند، دینی که دربافتهای وجود باورمند لانه میکند، بر باورها و انیشه ها و بر ذهن ما مهر خود را می کوبد، ئمانی که ما از خویشتن هیچگونه آگاهی ای نداریم.

برحسب معمول آن بخش از خطبه ی رهبر معظم انقلاب مورد توجه تحلیلگران قرار گرفته است که مربوط میشود به مذاکره با قدرتهای جهانی برسر لغو تحریمات، مذاکراتی که قرار نبود برقرار گردند، اگر امریکا تمامی تحریمات را لغو نکند. در حالیکه در بخش اول خطبه است که اخوند خامنه ای، ماهیت خود را بعنوان آخوندی که از طلبه گری بشاهی رسیده است  ابمنصه ظهور میرساند. چه در این فرصت، در ماه مقدس رمضان، بار دیگر به توجیه حکومت ولایت میپردازد و آن را شعبه ای و یا ادامه حکومت الهی، میخواند، حکومتی که پیامبراسلام بفرمان الله، خداوند یکتا و یگانه برای برقراری استقلال و عدل و عدالت تشکیل داد. بهمین دلیل آخوند خامنه ای کسانی را به انتقاد میگیرد که به کلام الله با دیدی محدود و تنگ نگاه میکنند و افسوس میخورد بحال کسانی که عاحز از فهم و درک زبان الله هستند و ناتوان از وقوف باراده او، چنانکه گویی کتاب مقدس قران کریم تنها در باره مسائل شاخصی و احکام یکتا پرستی و روزه و نماز است. وی اظهار میدارد:

چقدر غافلند کسانی که خیال می‌کنند قرآن به مسائل زندگی و سیاست و اقتصاد و حکومت کاری ندارد

آنچه اینجاجالب است، انست که پس از 42 سال خطبه خوانی، معلوم است که ولی فقیه هنوزنتوانسته است مردم را نسبت بماهیت دینی و ماورایی حکومت ولایت فقیه قانع ساخته باشد. آخوند خامنه ای، برمنبر قدرت، با علم و اشاره، این پیام را میخواهد بمردم مخابره کند که تصمیمات مهمی که او اتخاذ کرده و میکند، با رجوع به مصادیق قران بوده است. چرا که وی اظهار میدارد که:

هر وقتی که ما از قرآن نسبت به حادثه ای شبیه به آن حادثه استنطاق کنیم و هدایت بطلبیم قرآن کریم همین مطلب را در اختیارمان خواهد گذاشت.

مثلا، وقتی در ژانویه 2006 فرمان فک مهر وموم سازمان هسته ای سازمان بین الملی را ولی فقیه صادر نمود، حتما، با طلب از قرآن کریم انجام گرفته است. یعنی که با ابزار استخاره. همچنین، تدبیر بزرگ نرمش قهرمانانه، که بتوافقنامه برجام انجامید. مصداق سازی آخوند خامنه ای را باید جدی گرفت. او در ادامه خطبه اش کوته اندیشان را مود انتقاد قرار میدهد که قادر نیستد وسعت و عمق اندیشه الله را بفهمند. وی میگوید:

کسانی که قرآن و اسلام را به مسائل شخصی و عبادی منحصر می کنند یا قران را نخوانده اند و یا بلد نیستد و لذا اینگونه اشتباه و خطا حرف می زنند.

پس مردم ایران اگر پس از 42 سال حکومت اسلام، بقله حرمت و احترام در جهان رسیده اند، ناشی از رفاه و آسایش و خوشبختی و سعادتی ست که مردم ایران تحت حاکم و یا حاکمانی بسر برده اند که طلب از قران کریم کرده اند.

اما، متاسفانه مردم ایران هنوز باین واقعیت آگاه نیستند که ادامه ستیز با غرب بسرکردگی امریکا، دلیل عمده ای برای پسروی ها و ادامه جزم نگریها، خود تدبیری بوده است بر خواسته از قرآن کریم. آخوند، خامنه ای، خاطر نشان میکند:

.قرآن خودش را از چالش های سیاسی و اجتماعی به هیچ وجه کنار نمی کشد و از مقابله با طاغوت ها و مستکبری و ستمگران اجتناب نمی کند و در مقابل اینها ایستاده است و اگر اهل قرآن هستید قهرا میدان زندگی شما میدان ظهور قرآن است.

42 سال است که مردم ایران شاهد هستند که چگونه حکومت قرآن توانسته باتمام چالشها بمقابله برخیزد، چالشهایی که با کشتار و خونریزی بر بام نشمینگاه مقدسترین مرد جهان، امام خمینی، آغاز گردید و بزودی به مناطق مختلف کردنشین و ترک نشین، ترکمن صحرایی و سنی و بهایی و غیره... کشانده شد. با طلب از قرآن کریم بود که هشت سال جنگ ادامه یافت و بیش از 4000 از زندانیان سیاسی در 67 بقتل رسیدند. چه نخبگان و فرهیختگان در داخل و خارج بفرمان ولایت فقیه در خون خود نغلتیدند.

بدون تردید نیز بخاک و خون کشاندن آنان که در سال 96، دست رد بر سینه حکومت دین نهادند و انزجار و نفرت خود را با شعارهای بیشماری، از جمله جمهوری اسلامی نمیخواهیم، نمیخواهیم، بیان کردند. همچنین سرکوب و کشتار تظاهرکنندگان در اعتراض به افزایش 300 درصدی قیمت بنزین در سال 98 که بیش از 1500 نفر کشته بجا گذارد و تعداد نامعلومی مجروح و دستگیر شدند، خود بیانگر طلب از قران کریم بود. چه معجزاتی که از این کتاب مقدس آسمانی که بر نجیزد.

آخوئد خامنه ای درست میگوید، هر دست و پایی را میتوانی قطع نمایی، طناب دار را بر هرگردنی میتوان بیافکنی و شمشیر شریعت را میتوانی بهر خونی آلوده نمایی همین بس که طلب از قران کرایم کنی.

 اگر هنوز هستند کسانی که فکر میکنند قران نقشی در سیاست ندارد، نباید هرگز در فهم سخنان آخوند خامنه ای دچار تردید شوند که در اسلام، دین و قدرت غیر قابل تشخیص از یدیگرند. با این وجود هنوز هستند کسانی که بر آن باورند که نمیتوان به قران بعنوان یک سند سیاسی نگریست، حال آنکه فرآن با بیان رابظه حاکم و محکوم آغاز میشود. الله ببندگانش فرمان میدهد که بنام او آغاز و او را رحمان و رحیم و ارباب و مالک بر دوجهان بخوانند و مورد حمد و ستایش قرار دهند. حق با آخوند خامنه ای و همه پیروان او ست. مگر حکومت اسلامی، نیست حکومت فرمانروایی و فرمانبری؟

آیا تا کنون، کسی، بنی و یا بشری در سراسر ایران، ازجمله آیت الله هایی که در حوزه ها باموزش و تدریس احکام الهی اشتعال دارند، پیداشده اند، که بتوانند خوانش ولی فقیه از متن مقدسرا قرآن مورد نقد قرار دهند؟ تا زمانیکه خوانش الترناتیوی ارائه نشده است، باید خوانش اخوندی خامنه ای را از قرآن کریم، هم بلحاظ روح و هم متن اصلی، اصیل ترین خواند. واقعیتی که دگراندیشان، بویژه آنان که در اندیشه براه اندازی جنبش براندازی هستند باید بآن توجهی خاص مبذول دارند. سوال این است آیا میتوان به مبارزه با رژیمی برخاست که در یک دست شمشیر برگرفته و در دیگر دست قرآن کریم؟ آیا میتوان چنین نظامی را خلع سلاح نمود؟ در چنین صورتی برای پیروزی بر او کدام یک را، شریعت را از دست او برگیری و یا شمشیر را؟

فیروز نجومی

Firoz Nodjomi

Firoznodjomi.blogspot.com

fmonjem@gmail.com

۱۴۰۴ اسفند ۱۵, جمعه

مرگ ولی فقیه

آخوند خامنه ای

و

به پایان آمدن

دوران تاریکی





 

هم اکنون کمتر کسی هست که مرگ ولی فقیه، آخوند خامنه ای را پس از 37 سال حکومت باور نکند. در تصویری که از او انتشار یافته است تنها سر و صورت او در ویرانیهای ساختمان دیده می‌شود در حالی‌ که پوشیده است از گرت و خاک با چشمان و دهانی نیمه باز وتصویری بسی بسیار رقت انگیز. اما قضیه مرگ رهبری آخوند خامنه ای بدون تردید با خود بار معانی ای را حمل می کند که فراتر رود از مرگ مادی و دفن و کفن جسد او. چرا که آخوند خامنه ای قبل از هر چیز تجسم و تبلور دین اسلام بود. عمامه بر سر و عبا و قبا به تن بیانگر تقدسی پوششی است که گفته می‌شود پیامبر اسلام از آن استفاده می کرده است. حضرت ولایت فقیه خود را نماد مقدس دین اسلام می پنداشت. پیروانش نیز او را از تبار امامان می دانستند. همچنین او خود را جانشین الله بر روی زمین می پنداشت. آخوند خامنه ای بارها در سخنانش به این واقعیت اعتراف می کرد که گاها الله است که از زبان او سخن می گوید. به عبارت دیگر آخوند خامنه ای تجسم و تبلور الله به شمار می رفت و دارای اقتداری مطلق بود خارج از هر چون و چرایی. او گوینده حرف اول و آخر بود

حال سؤالی که اینجا مطرح می شود این است که در چنین شرایطی شرایطی که ساختار دین و قدرت در یکدیگر ادغام شده و در وحدت و یکتا و یگانه با یکدیگراند وقتی یکی از آنان، به احتمال قوی ساختار قدرت فرو می ریزد آیا دیگری، که ساختار دین است همراه ساختار قدرت فرو می ریزد و یا به زندگی خود در نماد دیگری از دین اسلام به بقای خود ادامه می دهد؟ البته که بعداز نزدیک به نیم قرن حکومت دین اسلام تحت رهبری اسلام مداران حرفه ای آخوند و ولی فقیه و طلبه نشان داد که قواعد و مقررات شریعت اسلام با شرایط اجتماعی در قرن بیستم و یکم چندان سازگار نیست.

مرور مختصری بر حکومت آخوندی بر کشوری همچون ایران با تمدنی 2500 ساله، نشان می دهد که اسلام مداران حرفه ای، همچون 300 سال گذشته پنهان در ماورای ساختار قدرت، پیوسته بزرگترین مانع و خصم آشتی ناپذیر تغییر و تحول و پیشرفت جامعه بوده است بسوی تمدن و بهزیستی اجتماعی. حقیقتی که از آن اکثر شرکت کنندگان در انقلاب 57 آگاه نبودند. پس از به قدرت رسیدن بود که آخوند بر فراز منبر پیوسته بازگشت به دوران رسالت و در ادامه آن دوران امامت که هرگز واقعیت نیافت دورانی تعریف می کردند که در آن انسان می توانست در پاسخ به خواستهای الله به جوهر انسانیت خود دست یافته هم بر انگیزه ها و وسوسه های دسترسی به رفاه و آسایش در این دنیا فائق آمده و هم در آخرت رستگار شود جایگاهی والا که در نتیجه تکرار تسلیم و اطاعت و فرمانبرداری همچنانکه بازتاب می یابد در عبادات روزانه و عمل به دیگر وظایف دینی از جمله آمادگی برای جهاد و شهادت در راه اسلام. تعلیماتی که بدون تردید باید مسئول بخشی از عقب ماندگی و تداوم فقر و عقب ماندگی در کشورهای مسلمان دانست.

آنچه در حال حاضر مسئله زا است غیبت رهبر بزرگ نماد مقدس الله بر روی زمین، حضرت ولی فقیه آخوند خامنه ای ست. نظام بیش از 37 سال به فرمان او بگردش در می آمد. حال نظام به اراده چه شخصیتی همچون آخوند خامنه ای بگردش در می آید. اگر ان شخص هم پیدا شود چه می تواند انجام دهد و یا از او چه میتوان انتظار داشت معجزه!

این روزها خبرهای زیادی از اختلافات و خصومتهای درون حلقه حکومتیها، بگوش می رسد. اختلافاتی که گردش نظام را رفته رفته دشوار و ضعیف نموده و از میدان خارج می نماید. اگر چه لحظه ای دیگر همه چیز ممکن است به سرعت تغییر کند در دنیای سیاست.

گفته می‌شود که دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا اظهار کرده است که انتظار دارد در گزینش رهبر جدید ایران نقش فعال بازی کند که با همکاری با هم بتوانیم ایرانی نوین بسازیم نقشی که باید بدان خوشامد گفت (به قیمت لعن و نفرین چپی ها و ضد امپریالیستها) صرفنظر از مقاصد درونی که ممکن است نهایتا انگیزه چیزی نباشد جز کسب سود که البته گرفتی بر ان نخواهد بود، چون اول باید سود .تولید کند که از ان بهره ببرد.

اما اگر بخواهیم به بحث ادامه دهیم و بخواهیم ساختار وحدت دین و قدرت را بر شکسته و آنان را از هم جدا کنیم آیا آخوند را باید به اسفل سفالین فرستاد و دین را بر عرش تقدس و حرمت نگاهداشت و با نقد حکومت آخوندی از نقد دین بگذریم؟ شاید این زمانی ممکن بود که دین انشعابی از آخوند بود نه آخوند انشعابی از دین. در چنین شرایطی در شرایطی که دین و حاکم مثل اسلام و ولایت فقیه آخوند خامنه ای در وحدت و یکتایی و یگانگی کامل با یک دیگراند دینی که احکام و باور بدان را نزدیک به نیم قرن با زور و شمشیر بر تمامی جامعه تحمیل کرده و به تسلیم و اطاعت و فرمانبری واداشته است. اکنون سؤال این است که آیا با مرگ ولی فقیه دین اسلام هم دچار مرگ می شود و یا همچنان به انجام وظیفه خود به اسارت و بندگی کشیدن باورمندان ادامه می دهد.

.این بدان معناست که با مرگ ولی فقیه آخوند خامنه ای همراه 49 نفر از نزدیکترین سران سپاه دین اسلام پایان دوران تاریکی نیز بزودی فرا می رسد و پرچم شیر و خورشید بر فراز سرزمین ایران می درخشد.

فیروز نجومی

firoz nodjomi

https://firoznodjomi.blogspot.com/

fmonjem@gmai.com 

۱۴۰۴ اسفند ۱۲, سه‌شنبه

 

براندازی متولیان دین/ فیروز نجومی

firouz-nojoomi1

روشنفکر/ اخیرا بتکرار شنیده میشود، بویژه از تحلیلگران شرایط ایران که همه بلاها، همه تیره بختی ها و سیه روزیها از شخص ولی فقیه، آیت الله خامنه ای بر میخیزد. که اگر جامعه ما در حال زوال و افول است، اگر از بیماریهای بسیار علیل کننده ای همچون گسترش روز افزون فقر و فلاکت، فساد و فحشا، جنایت و غارت، اختلاس و چپاول میلیاردی، زمینخوارهای صدها هکتاری و حقوق ها نجومی دچار ضعف و رنجوری و یا بقول استاد محمد ملکی «نفس های» آمر را بر میآورد، اگر بیکاری و گرانی بیداد میکند، اگر هر روز یکی را بجرم تبلغ دین و یکی را بجرم قاچاق و جرایم دیگر بدار شریعت میاویزند، و اگر منطقه خاورمیانه هم اکنون در آتش جنگ و نفرت شعله ور است، تنها به بک نفر بر میگردد، به ولی فقیه آیت الله سید علی خامنه ای. آری، ولی فقیه دارای آن اقتدار است که ساختار قدرت را با رضایت ترک کند و به حوزه ها باز گردد. اما، هرگز نمیتوان امیدوار بود که با رفتن او از این جهان، نهایتا حتی در دراز مدت چیز اساسا تغییر نکند. چرا که حکومت فقیه، مثل همه حکومت ها رفتنی ست. ما باید خود را از انچیزیکه پس از او بر جا میماند باید رها کنیم.

تحلیگران، همگان در توافقند که هیچ امر مهمی نیست، هیچ سیاست و تدبیری نیست که مورد تایید خدا خامنه ای قرار نگیرد. زیرا که او به زیر و بم این نظام آگاهی تام دارد. چون خود در این نظام از «طلبگی» به مقامی رسیده است حتی با لاتر از امام خمینی که گه گاه  «معصومیت،» خصلت اصلی «امامت» را کنار میگذاشت و به اشتباهات خود اعتراف میکرد. و به انتقاد از خود بر میخواست که ما انقلابی عمل نکردیم. ناشی بودیم.  از حوزه ها آمده بودیم. اگر مثل انقلابات دیگر، در و پیکر کشور را می بستیم، قلمها را می شکستیم و به تبعیت از پیامبر اسلام که در یک روز گردن 700 نفر را بر زمین افکند، دارها را در میدانهای شهر بر پا کرده کمونیست ها و حقوق بشریها را از آنها آویزان نموده  و سرهای فراونی را بر زمین افکنده بودیم، امروز باین «مصیبت» گرفتار نمیشدیم(نقل بمضون). چه مصیبتی؟ چه فاجعه بالاتر از وجود دگرباور و دگر اندیش و یا مخالفی که برای دفاع از خود اسلحه برداشته است.

این در حالی ست که رهبر معظم، سیدعلی خامنه ای، هرگز دچار اشتباه نمیشود. تا کنون، دچار کوچکترین خطائی نشده است. در حالیکه هم اکنون همه میدانند که او در دامن خود هرزه ترین هرزه ها را پرورش داده است، کسی که برای اتفا شهوت سرکوب شده خود، معصومانی را مورد تجاوز قرار داده است که آروزی زهد و تقوا و صعود به مراتب تقدس را در سر میپروراندند. البته همگان نیز میدانند که این هرزه کار، سعید طوسی  و آن قاتل معروف، سعید مرتضوی که در دادگاههای اسلامی به 300 ضربه محکوم شده بود، «صله» گرفته و برای تزکیه نفس در اربعین بکربلا فرستاده اند. همچنین وقتی کاشف بعمل میآید که رئیس قوه قضائیه، دیر زمانی ست مال مردم را بنفع خود از طریق برگرفتن بهره سپرده های بانکی پرونده داران قضایی و واریز نمودن آن در 64 حساب شخصی، مصادره میکند. واضخ است که صادق لاریجانی که بدرستی روشن نیست که درس حقوق را از کجا آموخته است، قبل از آنکه به ریاست قوه قضائیه منصوب شود، نه دزد بوده است و نه دروغگو و نه جنایتکار. اما، خدا خامنه ای درست بدلیل همین توانائیها و خصوصیات شخصیتی است که او را باین سمت گذارده است.

این بدان معنا ست که خطاهای ولی فقیه دوم، خدا خامنه ای در مقایسه با خطاهای ولی فقیه اول، امام خمینی بیشمار و خسارتبار و جبران ناپذیراند. جامعه در حال تخریب و ویرانی ست، جنگلها سوخته، آب رودخانه ها و دریا ها خشک شده، عمدتا بدلیل سد های بیشماری که بدست پادوی اختصاصی ولایت، رئیس جمهور پیشین، محمود احمدی نژاد ساخته شده است. اقتصاد ورشکسته، کارخانه های تعطیل شده، حقوق های پرداخت نشده به کارگران و کارمندان و معلمان، همه ناشی از برنامه غنی سازی هسته ای بهر قیمتی بمنظور گشودن جبهه ی جدیدی در دشمنی و تشدید آمریکا ستیزی و نیز آتش سوزی در منطقه، حمایت مالی و نظامی به جوجه دیکتاتور سوریه و شرکت در کشتار مردم آن کشور. تحمل هزینه های سنگین برای حفظ اتحاد با حزب الله لبنان و نفوذ در حماس و ادامه جنگ نیابتی با عربستان صعودی در یمن. ادامه سرکوب در داخل و بمعرض نمایش گذاردن عدالت اسلامی با برپاداشتن مراسم اعدام در برابر چشم مردمان که نه تنها باز دارنده نبوده بلکه بر جرم و جنایت بسی افزوده است. همچنانکه رانت خواری و رشوه گیری، غارت و چپاولگری، دروغگویی و دو رویی عادی گشته است، شهروندان نیز به مشاهده خشونت و بیرحمی خو گرفته اند.

اگرچه نهادهای سه گانه جمهوریت قرار بود سپر بلای ولایت فقیه شود، جایگاهی که تمامی قدرت در آن تمرکز یافته است و ولایت فقیه را از هرگزندی مصون بدارد، هماکنون آنکه در فروترین مرتبه جامعه قرار گیرد میتواند ولی فقیه را در راس  نظاره کنند، بسی بسیار  شبیه به ساختار قدرت در زمانی که شاه در اوج اقتدار قرار گرفته بود.

آری، امروز میتوان تمامی نگون بختی ها سیه روزی ها را به سوء مدیریت رهبر معظم نسبت داد، ترسم، اما، این تمرکز در راس ساختار قدرت ما را از آنچه در اصل  در چنگال فرومایه ترین قشر جامعه، قشر «روحانیت» برهبری خدا خامنه ای گرفتار ساخته است، دچار غفلت گردیم. چرا که علما و فقها و یا قشر «فقاهت » که بغلط روحانیت خوانده میشود، در دامن دین «مبین » اسلام پرورش یافته اند. آنها تمام فوت و فن حکومت، شیوه های فرمانروایی و اصل و اصول عدالت و اخلاق آئین اسلامی را در دامن پیامبر اسلام، از گفتار و کردار او  و امامان آموخته اند، از کلام مقدس الله، از قران فراگرفته اند. مصیبتی که بر ما وارد شده است مضاعف شدن استبداد است. وقتی ما تمام نگون بختی ها، تخریب و یرانی جامعه را نهایتا به حضرت ولایت که در راس نشسته است نسبت دهیم، این توهم را جان می بخشد که با رفتن خدا خامنه ای در راس، نظام ولایت دچار فروپاشی میشود. در شرایط موجود بعید بنظر میرسد که چیزی دچار تغییر و تحول گردد، حتی وقتی که خدا خامنه ای چشم از این دنیا بر بندد.

باید رودر بایستی را کنار گذارد که دین اسلام است که زمینه ساز اصلی نظام استبداد مضاعف و  تخریب و ویرانی، گسترش فقر و حقارت و خواری ست. که این دین مقدس اسلام و آموزشهای قرآنی ست که خشونت و انتقام ستانی را راه رستگاری و آمرزش الهی میداند. همن بس که انسان خود را تمام و کمال تسلیم به اراده الله نماید، آنگاه میتواند دست به «جهاد » بزند، به کشتار و خونریزی تا آخرین قطره خون خود یعتی تا شربت شیرین «شهادت» را بنوشد و بسوی حوری هایی که در بهشت منتظر ورود او هستند بشتابند.

تازمانیکه حکم گردن زدن دگراندیش و یا دگر باور و مخالف و کافر و منافق، بازتابنده اراده الله است، هر خشونت و انتقام ستانی در دفاع از یکتایی و یگانگی الله، بیانگر»اخلاق » اسلامی، از جمله قتل عام بیش از  4000 زندانیان سیاسی، تجاوز به دختران باکره قبل از اعدام، قتل های زنجیره ای و باسارت درآوردن رقبای انتخاباتی.

وضع موجود ناشی از سوء مدیریت و سیاستگذاریهای نظام ولایت نیست، وضع موجود از باور به «کیشی|» است که از نیاگان خود بارث برده ایم، «کیشی اهریمنی.» تکلیف ما با نظام ولایت روشن است، با آئین اسلام است که باید تکلیف خود را با آن شفاف سازیم. این بدان معنا نیست که همگان از اسلام دست بردارند. خیر. هرکسی، هر اسلام و یا هر دینی که دارد باید بخانه خودش ببرد. در خانه خودش با دین، هر دینی که دارد نرد عشق ببازد. ما باید بساط اسلام را نه در کشور خود بلکه در تمام کشورهای عربی برچینیم. اخلاق برتری جویی و خشونت و انتقام ستانی اخلاق اسلامی را بجای ستایش زشت شمرده و محکوم نماییم. اما، ما تنها زمانی بانسانیت و آزادی خود دست می یابیم که مظهر دین، نهاد فقاهت و متولیان دین را براندازی کنیم.

فیروز نجومی

Firoz Nodjomi

fmonjem@gmail.com

firoznodjomi.blogpost.com

۱۴۰۴ اسفند ۸, جمعه

 

براندازی نظام ولایت فقیه

و

خصوصی سازی باورهای دینی!


 

قتل عام انسان‌های هموطن، در 18 و 19 دی‌ماه گذشته، به جرم شرکت در تظاهرات بی‌نظیر مردم در سراسر کشور، در پاسخ به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی، قبل از هر چیز، ماهیت سیاسی دین اسلام را آشکار نمود، اسلامی که به‌دست آخوند و فقیه و طلبه، بر ما حاکم گردیده است، اسلامی‌ست که چیزی جز تسلیم و اطاعت و فرمان‌بری نخواهد. زندگی را بنا بر آنچه الله در قرآن بیان داشته است باید سامان‌دهی، همچون برگزاری مراسم نمازگزاری، که از صبح سحرگاهی آغاز می‌شود و تا تاریکی شب در مقاطع مختلف، وقوع یابد و در هر یک باید مراسم ستایش الله و اعتراف به ناچیزی خود را در برابر الله چندین بار تکرار کنی.

قتل عام بزرگ 18 و 19 دی‌ماه، به‌دست دینی که نزدیک به نیم قرن بر جامعه ما حکومت می‌کند، کوچک‌ترین ارزشی برای انسان قائل نیست و به انسان، همچون «بنده» و «رعیت» و «عبد»، عاری از عقل و خرد می‌نگرد. از این‌رو به انسانی که از تسلیم و اطاعت و فرمان‌بری خودداری می‌کند، او را به انواع تنبیه و مجازات تهدید می‌کنند، به‌ویژه آن‌که به وحدت و یگانگی آخوند خامنه‌ای، به جانشینی الله، شک و تردید داشته باشند. به همین دلیل، آخوند خامنه‌ای و پیش از او آخوند خمینی، دست‌های پاک و مقدسشان، از لحظه‌ای که به قدرت رسیدند، به خون هموطنان آغشته گردید، با گناه یا بی‌گناه بر اساس احکام شریعت اسلام، بدون محاکمه در دادگاهی. اگرچه، کشتار حکومت آخوندی، در 18 و 19 دی‌ماه گذشته، اولین کشتار معترضین و تظاهرکنندگان به‌دست جلادان نظام نیست، ولی، به لحاظ تعداد کشته‌شدگان در 18 و 19 دی‌ماه گذشته، با کشته‌شدگان در 96، 98، و پس از آن اعتراضات 401، پس از قتل مهسا، قابل قیاس نیستند. گفته می‌شد که رژیم به سیم آخر زده است! همگان را از دم تیغ می‌گذراند.

کشتار 18 و 19 دی 404، نه فقط، در تاریخ ملی بلکه در تاریخ بشر، به لحاظ کشتار تعداد انسان‌ها در کوتاه‌ترین زمان بی‌نظیر است. حتی، گفته می‌شود، نازیست‌های آلمان هم قادر نبودند که در کمتر از 48 ساعت، بیش از 40000 نفر انسان را به قتل برسانند. حال آن‌که، مزدوران حکومت اسلامی، هر تفاوتی را در میان مردمی که به مسلسل‌های جنگی می‌بستند، نادیده می‌گرفتند. نه سن و نه جنس، کودک، نوجوان، جوان و پیر، و یا زن و مرد و یا دختر و پسر، مخالف و دشمن رژیم به شمار می‌رفتند، چه باک اگر همه آنان کشته شوند.

اما، آنچه، در اینجا، بیش از چیزهای دیگر، باید به خاطر بسپاریم آن است که این جنایت علیه بشریت، به‌دست کفار غرب و ملحدین اروپایی و محاربان داخلی به وقوع نپیوسته است بلکه به فرمان، فرمانروای نیروهای اسلامی، ولی فقیه، جانشین الله بر روی زمین، به وقوع پیوسته است، خدایی که بخشنده و مهربان است، که مهربانی و بخشندگی خود را با به مسلسل جنگی بستن مردمی که بر علیه عدم شایستگی و توانایی آخوندها در اداره کشور دست به اعتراض زده بودند بیان می‌کند.

این، بدان معناست که نباید اجازه داد واقعه جنایات، خونریزی و قتل عام بزرگی که در 18 و 19 دی‌ماه، به‌دست حکومت آخوند به رهبری ولایت فقیه، آخوند خامنه‌ای، به وقوع پیوست، به این زودی‌ها از خاطره‌ها زدوده گردد و بر هرگونه تلاشی در تحریف آن کشتار بی‌رحمانه، باید خط بطلان کشید. چرا که اهمیت آن در این است که این جنایت بزرگ علیه بشریت به فرمان کسی به وقوع پیوسته است که در منظر پیروانش، مظهر دین اسلام است، و قدرت لایزال الهی، دینی که نزدیک به نیم قرن است به واسطه متولیانش، آخوند و فقیه و طلبه، به نام نگاهدارندگان دین بر جامعه ما حکومت می‌کنند. قشر مفتخوار جامعه، آخوند که به آنها روحانیت هم رجوع می‌شد، با فروپاشی دستگاه سیاسی، در 57 از گدایی به شاهی رسیدند. نقطه‌ای در تاریخ که مصیبت و نکبت بر سرزمین ایران بار دیگر بازگردید. در این لحظه تاریخی، نه تنها ساختار پادشاهی در هم کوبیده شد بلکه مهم‌تر از آن، موجب ظهور پدیده‌ای گردید بسی بسیار نادر که باید آن را در وحدت و یگانگی دین و قدرت مشاهده نمود.

در امتداد تاریخ، کمتر اتفاق افتاده است که ظهور ایده و اعلام دین و باوری تازه، همراهی شود با خشونت و کشتار آدمیان. اما، در نیمه قرن ششم، این حادثه نادر به وقوع پیوست. فرمانروای لشکر بیچارگان و درماندگان به رهبری محمد، که پس از 13 سال تبلیغ باور به یکتایی خدا در مکه به جایی نکشید به مدینه گریخت. در آنجا بود که محمد به دستور الله لشکر درماندگان را تشکیل داد و راه را بر کاروان قریشی‌ها بستند و غنائم بسیاری به دست آوردند. پس از این پیروزی بود که محمد هم مظهر دین گردید و هم مظهر قدرت، چنان در یکدیگر جذب گردیدند که به دشواری می‌توان یکی را از دیگری تشخیص داد. در این دوره پیام‌هایی که الله به محمد مخابره می‌کرد بیشتر دارای محتوای سیاسی و مدیریت قدرت بودند.

درآمیختن دین و قدرت در یک فرد، در یک انسان، پدیده‌ای‌ست کم‌نظیر در تاریخ بشری. آری، بوده‌اند دلاوران بسیاری که برای اشاعه و دفاع از دین جنگیده و جان باخته‌اند. اما، در تاریخ بشر کمتر اتفاق افتاده است که یک فرد هم مظهر دلاوری باشد و هم مظهر خدایی خالق دو جهان هستی و نیستی، و یا بهشت و جهنم. این بدان معناست که در تاریخ بشر، این اتفاق که دین و قدرت با هم یکی گردیده و غیرقابل تشخیص از یکدیگر گردند، یا به وقوع نپیوسته است و یا بسیار به ندرت اتفاق افتاده است.

اگر بحث در پایان بر وحدت و یکتایی و یگانگی دین و قدرت کشید، که به این سؤال که ممکن است سؤال بسیاری باشد که چیست علت سقوط یک کشور متمدن به لحاظ فرهنگ 2500 ساله و سرزمینی با ثروتی هنگفت نهفته در منابع طبیعی، به قعر ظلم و ذلت و پشت به روشنایی، در تاریکی و سیاهی فرو رود؟ ترکیب و یکتایی و یگانگی دین و قدرت، حتی در تئوری و منطق هم ممکن است یکدیگر را نفی کنند. اما، اگر، وحدت دین و قدرت دیرزمانی ادامه یابد، تجربه نشان داده است که می‌تواند دامنه فساد را چنان گسترش دهد که بوی گندش جهان را فرا بگیرد. حکومت اسلامی الگوی بدون نقص وحدت و یا یکتایی و یگانگی دین و قدرت است، در ماورای دوران کوتاه عبور از یک نظام به نظامی نو و تازه.

اما، آنچه، آخوند توانایی فهم و درک آن را ندارد، آن است که دینی که جذب قدرت می‌شود، آلوده گردد به تمامی نقشه‌های شیطانی قدرت برای کسب قدرت. بدین منظور گاهی قدرت با دین نیروی اخلاق و پاکی درآمیزد به منظور رشد و بزرگی خود، به‌ویژه، اگر دین هم به همکاری برسد. بدون قدرت هرگز نتوانی کسی را به تسلیم و اطاعت و فرمان‌بری اجبار نمایی، یا به پذیرش کیش نو وادار نمایی.

البته، باید یادآور شد که وقتی امام خمینی دین و قدرت را در وجود خود وحدت بخشید هرگز به این امر آگاهی نداشت و یا به فکرش نبود که دستگاه‌های قدرت می‌آیند و می‌روند و وقتی دین و قدرت با هم یکی شوند بعید می‌رسد که نیروی برانداز، یکی را براندازد و دیگری را سالم و دست‌نخورده نگاه دارد. اگر براندازی دستگاه ولایت به اختصاصی‌سازی دین بیانجامد، بزرگ‌ترین انقلاب در کشور ما در امتداد انقلاب زن زندگی و انقلاب شیر و خورشید به وقوع پیوسته است، که خود به براندازی دین هم خواهی‌نخواهی خواهد انجامید. آیا، می‌توان دستگاه آخوندی را براندازی اما افکار و باورها و ارزش‌های او را نگهداری کنی؟ افزوده بر این اگر بخواهیم آنان که پس از ما خواهند آمد به ذلت و خواری گرفتار نشوند باید با هرگونه نقش اجتماعی دین به ستیز برخیزند. انقلاب شیر و خورشید باید بساط دین را از بیخ و بن برچیند.

فیروز نجومی

 

firoz nodjomi

https://firoznodjomi.blogspot.com/

fmonjem@gmail.com

۱۴۰۴ اسفند ۱, جمعه

 


یکطرف میخواهد ببلعد

دیگری تن ببلعیدن نمیدهد

این است مسئله بین امریکا

و جمهوری اسلامی!




آنجه بین ابر قدرت امریکا و جمهوری اسلامی، میگذرد، توجه جهانیان را بخود جلب کرده است، رابطه ای که با گذشت زمان تنش آلود و خصمانه تر میگردد و از ظهور جنگی وسیع و خطرناک خبر میدهد. البته که کمتر کسی هست که باور کند مذاکرات "غیر مستقیم" امریکا و جمهوری اسلامی بجائی برسد. بسیاری هستند که یه احتمال توافق بین این دو نیرو، شدیدا، بد بین بوده و هستند. ارائه دو هفته فرصت به نمایندگان جمهوری اسلامی برای عرضه پاسخ مثبت یا منفی در باره ادامه فعالیتهای هسته ای و تحویل 400 کیلو گرم اورانیوم غنی شده مذاکره  ادامه مییابد، در غیر اینصورت، زمانی که به مذاکرات اختصاص داده شده است، به پایان خود میرسد. دو هفته فرصت(در این موقع) منطبق با زمانی ست که ناو فورد که میگویند بزرگترین ناو امریکا ست وارد آبهای منطقه میشود و کم و بیش نیروهای آمریکائی را تکمیل میکند.

به نظر نمیرسد، که انتقال انواع و اقسام ابزار جنگی، از ورود چندین ناو همواپیما بر با اسکورت ناوهای کوچکتر و زیردرییائی ها موشک پرتاپ کن و ائواع و اقسام هواپیماهای جنگی و سوختگیری های هوایئ، تا هوا پیماهای ویژه جنگهای الکترونیکی با توانائی اختلال در دسگاههای الکترونیک دشمن، مثل از کار انداختن ابزار الکترونیکی سکوهای پرتاپ موشک و یا اختلاط در سیستم پدافندی، بدون آنکه از پیوستن نیروهای اسرائیلی به نیروهای امریکائی سخنی بمیان آورند. گویا

 تمرکز نیروهای نظامی در آبهای منطقه و آبهای نزدیکی به جمهوری اسلامی، نیروهای اسلامی  واکنشی هائئ از خود بظهور رسانده اند که سخت میتواند آنها را جدی گرفت. رهبران حکومت اسلامی معمولا مواضع خود را در قالب رجز خوانی اعلام میکند. مثلا، یک ژنرالی ادعا میکرد که ناو لینکن قراصه شده آمریکا باین منطقه فرستاده اش که با حمله های موشک ما از شرش خلاص شوند. در غیر اینصورت رهبران نظام واکنشی جدی از این جابجاییها ابزار جنگی، واکنشی از خود بروز نداده اند. 

البته که سیاستمداران نظام حکومت اسلامی، بجای مهارت در کشور داری، همگان در رجز خوانی مهارتی دارند کم نظیر. چون رهبران نظام در زمانی به وضع موجود مینگرد، گوئی که در دوران رسالت و خلافت و امامت بسر میبرد او بازتابنده تاریخ گذشته است. از دوران رسالت گرفته تا دوران امامت تا قیامت. همین چند روز پیش بود که رهبرمعطم، آخوند خامنه ای، در اذای ارائه یک راهکار سیاسی برای ادامه مذاکرات هسته ای، به رجز خوانی پرداخت. اول بخواری امریکا پرداخت و آنرا "امپراتوری رو به انقراض خواند." با این وجود، اعتراف کرد که دارای توانائی "بلعیدن" کشور ایران است. سپس، جضرت ولایت تاکید کرد که این است مسئله حکومت آخوندی با امریکا. یکطرف میخواهد ببلعد و دیگری تن به ببلعیدن نمیدهد.

البته که مهارت آخوند خامنه ای را در خطبه گوئی باید ستود. او بسحره، رئیس جمهور امریکا، دانالد ترامپ را مودرد خطاب قرار میدهد که:

 اگر بنا شد مذاکره‌ای انجام بگیرد، تعیین نتیجه‌ی مذاکره از قبل، یک کار غلط و ابلهانه‌ای است. خب تو میگویی بیا با هم حرف بزنیم که درباره‌ی فلان موضوع به توافق برسیم، چرا نتیجه را معیّن میکنی؟ [میگوید] «باید حتماً به این توافق برسیم»! خب این ابلهانه است؛ این کار ابلهانه را رؤسای آمریکا و بعضی از سناتورها و رئیس‌جمهور و دیگران دارند انجام میدهند

آخوند خامنه ای با اشاره به کلام امام حسین مبنی بر اینکه تا چه حد بیعت با یزید دور از ذهن امام بوده است  نقل شده  که امام گفته است "کسی مثل من با کسی مثل یزید بیعت نمیکند." معلوم است که میخواهد بگوید کسی مثل من با کسی مثل ترامپ مذاکره نمیکند. چنانکه گوئی که جامعی آخوندی، در دورن آرامش روانی و روحی، خوشزیستی بلحاظ آب و هوای پاکیزه و فرواونی انواع خوراکیها و غذاها و میوه ها، تمامی جامعه را غرق در طرب و شادی ساخته است است. بسخنرانی خود ولی فقیه ادامه میدهد گوئی که آنچه امد، گزارشی ست از واقعیات نه بیان رویاهای شیرینی. محرومیت، ار ارضای ابتدائی ترین نیازمندیها، واقعیتی ست بسی بسیارتلختر و حتی  بسیار غم انگیز. زیرا که این درحالی ست که پس از نیم قرن حکومت اسلامی، سیه روزی و نگون بختی باوج خود رسیده است. ارزش یک دلار در 57 در حدود 7 تومن بود امروز، ارزش همان دلار به 163000 تومن افزایش یافته است این چیزی نیست مگر غرق شدن در تاریک و سیاهی. نه آب است، نه برق و گاز است. هوای تنفسی کشنده است. تورم و بیکاری بیداد میکند، بیش از 70 درصد از جمعیت در قعر فقر زندگی مکنند. طبقه  میانه-حال هم به طبقات فقرا پیوسته اند. وقتی امروز روایت میشود که مردم بمنظور سیری شکم، لوازم خانکی را برای دریافت غذا مبادله میکنند. یعنی که با ادامه وضع موجود، اینده ای تیر و تار در انتظار مردم ایران است. .

 سپس، حضرت ولایت، در همان رجز خوانی به حقیر ساختن رئیس جمهور و تهدید غرق ناو بزرگ امریکایی در قعر دریاها پرداخت و اعتراف کرد که:

 ناو یک دستگاه خطرناکی است امّا خطرناک‌تر از ناو، آن سلاحی است که میتواند این ناو را به قعر دریا فرو ببرد.

بدون تردید، این تهدید، تمام نیروهای آمریکاررا دچار ترس و وحشت میکند. اما حضرت ولابت، به انتقاد خود از امریکا وفرهنگ امریکاادامه میدهد و به جزیره ای بدنام و فاسد اشاره میکند که فساد را در جامعه امریکا باوج خود رسانده است. جالبتر آن ست که حضرت ولایت، امریکا را بی منطق میخواند که آنرا یکی از نشانه های زوال امپراتوریهای بزرگ میداند. آخوند خامنه ای با لحنی تحقیر آمیز اعلام که که رئیس جمهور امریکا، هنوز باور ندارد که آنچه در خانه من میگذرد، هرچه بخواهم بسازم و یا تخریب کنم بکس دیگری ربطی ندارد. جمهوری اسلامی بر اساس قرار دادهای جهانی در  ساخت موشک هایی با بردی بالاتر از 2000 کیلومتر آراد است. ساخت مووشک ها با برد های متفاوت فقط مربوط به جمهوری اسلامی ست و اراده و تصمیم نظام، نه به امریکا ربطی دارد و نه هیچ کشور دیگری. این منطق امپراتوری در حال زوال بزرگ آمریکاست. آنچه، یکی در خانه اش میسازد چه ربطی بدیگری دارد. بدون تردید، آخوندی که در حوزه های علمیه هنوز کشفیاتی جدیدی در علوم الهی که در 14 قرن پیش از این ظهور یافته، دست میبابند که موجب ترس و وحشت در تمدن غربی میگردد، از آنروی که مبادا به مستعمره حکومت اسلامی در آیند. وگرنه دشمنی امریکا با دستیابی بغنی سازی هسته ای و موشکهای بالستیک از سر چیست؟ از سر وحشت از پایان هژمونی غرب بر سراسر جهان است؟

 

همچنانکه، می بینیم در گفتمان رئیس جمهور آمریکا و یا رهبر حکومت اسلامی، هرگز، سحنی از صلح و دوستی بگوش نمیرسد. از اینرو آنها را مییوان گفتمانی خواند بازتابنده خصومت بین دوگفتمان سکولار و گفتمان دینی، یکی بازتابنده واقعیت گرائی و دیگری بازتابنده واقعیت گریزی و بزبانی صریح، گفتمان دروغ پردازی. اگر آینده را در ائینه این دو گفتمان ببینم، آنچه در پیش روی داریم، تنها، جنگ میتواند باشد، کشتار انسانها و تخریب و ویرانی.

اما، باید اعتراف کرد، که ملت ما به چنین سرنوشتی محتوم، از لحظه ای که آخوند بجای صعود بر منبر وعظ و روضه بر فراز منبر قدرت، منبر خطبه خوانی صعود کرد، زوال جامعه نیز آغاز گردید در ازای ادامه نوسازی و نوگرائی اجتماعی، فرو روی در تاریک و سیاهی آغاز گرید. طولی نکشید که نظام اسارت و بندگی بنا بر خواست الله، خداوند یکتا ویکانه، بنیانگزاری گردید. حال جامعه، همچون یک تن واحد، باید خود را بندهای اسارت وبندگی  دین و باورهای دینی رهائی سازیم و در شعف وشادی روشنائی و آزادی را در آغوش کشیم وپرچم شیرو خورشید را بر افرازیم و فریاد بآوریم زن زندگی آزادی.

فیروز نجومی

firoz nodjomi

https://firoznodjomi.blogspot.com/

fmonjem@gmail.com